Geacht publiek…

Beste lezers, ik heb jullie hulp nodig. Ik zie in mijn statistieken al een paar keer de zoekterm “joja verhalen” langskomen. Echter ik heb geen flauw benul wat “joja verhalen” zijn, laat staan waarom die zoekterm juist naar deze site leidt. Wie van jullie weet wat “joja verhalen” zijn? Bij voorbaat dank!

Mededeling

Mijn vaste lezers hebben vast gemerkt dat ik de laatste tijd vrij weinig nieuwe verhalen heb geplaatst. Wel dat is niet omdat ik niet schrijf, maar omdat ik werk aan een roman en die zou ik graag rond de zomer af willen hebben. Deze roman is een bewerking van een hele reeks sprookjes, maar met name de verhalen van Roodkapje en Sneeuwwitje vormen de basis voor deze roman.

Hoewel ik dus gebruik van van sprookjes, is deze roman zeker géén kinderboek. Thema’s als verkrachting, moord en arbeidsuitbuiting worden niet geschuwd in mijn verhaal. In wezen behoort dit boek tot het subgenre van de fairytalefantasy. Echter men hoeft niet al te veel “toverij” te verwachten, wel zal de strijd tussen goed en kwaad een centraal thema zijn.

Het einde… of een nieuw begin?

25 augustus 2019

Ik werd met een schok wakker uit een merkwaardige droom: een leger pinguïns had onze stad veroverd en vervolgens sloegen zij alle ruiten in. Wat deze droom betekende, dat wist ik niet (van mijn moeder had ik ooit een boek over droomverklaring gekregen, maar helaas had deze geen lemma over pinguïns en ook niet in over ruiten). Bezweet en al lag ik in m’n bed en realiseerde ik dat het maar een rare droom was geweest. Lees verder

Een oude bekende 2

Lees hier deel 1

“Paralelle universa?” vroeg ik mijn voormalige buurjongen verbaasd. David grijnsde en hij antwoordde doodleuk: “Ja, dat.” “Hmm,” zei ik. “Ik heb er wel over gelezen. Maar volgens mij zijn wetenschappers er niet van overtuigd dat die werkelijk bestaan.” David nam nog een slok cola en vroeg toen: “Geloof jij erin?” Ik haalde mijn schouders op en antwoordde: “Weet ik niet, ik sluit het zeker niet uit.” Lees verder

Het trappenhuis 2

Lees hier deel 1

Tientallen meters omlaag viel ik, of waren het er meer dan honderd meters. Wanhopig trachtte ik me ergens aan vast te houden, doch tevergeefs. Uiteindelijk kwam ik hard neer in een schaars verlichtte kelder. Overrompeld door mijn plotselinge val uit het lokaal, duurde het even voordat ik overeid kwam en toen zag ik drie jonge vrouwen om mij heen staan. Het kostte me amper tijd om te weten te komen wie zij waren, ik herkende hen als drie meisjes die bij mij op school hadden gezeten: Camille, Marieke en Esther. Lees verder

Het trappenhuis

Opeens bevond ik me in een verlaten gebouw. Hoe ik daar terecht was gekomen, zou ik echt niet weten. Doch het feit was, en bleef. dat ik daar nu eenmaal was. Ik keek voorzichtig om me heen en langzaam kwam ik tot de slotsom dat het een soort van kantoorgebouw was, alleen was er niemand en het leek er ook niet op dat er spoedig iemand zou komen. Ik kon allerlei meubels zien, bureaus, stoelen enzo, doch het behang fladderde van de muren en alles zag er vervallen uit. Lees verder

Een oude bekende

Het was een warme zomermiddag toen ik in een grotendeels verlaten bibliotheek liep, het was enkele weken nadat ik mijn eindexamen had gehaald en ik had een vrije dag van mijn toenmalige werk in een winkel. Langzaam liep ik langs de verschillende kasten en steeds bleef ik weer even stil staan om zorgvuldig de boeken te bestuderen, er waren teveel boeken die ik graag wilde lezen en ik moest diep nadenken over welke ik zou lenen. Het gevolg was dat ik zo diep in mijn overpeinzing was geraakt dat ik niet gemerkt had dat iemand stilletjes achter me stond. Lees verder