Florianne 3

Lees hier de eerdere delen

3

Floor moest ruim een half uur wachten tot de ambassadeur zich eindelijk liet. Ondertussen had zeventienjarige zich afgevraagd over haar moeder zich niet ongerust maakte. De jonge vrouw realiseerde zich door de hele stress van de “ontvoering” pas laat dat haar mobiel gewoon in haar broekzak zat.

“Mijn excuses,” zei de man van middelbare leeftijd, terwijl hij tegenover de blonde vrouw plaatsnam, “voor het ongemak.” “O, noemt u dat zo?” “Ik snap dat u erg opzet bent, mejuffrouw. Maar wij hadden helaas geen andere keuze. Het is namelijk van groot belang dat u mij spreekt.” “Nou,” verbeet Floor, “U had mij ook gewoon kunnen uitnodigen. Per brief of per telefoon. Desnoods per telegram.” “Dat hadden we kunnen doen, ja. Alleen wij kunnen ons niet veroorloven dat u weigert hier te komen.” Lees verder

In dienst van Mirna 6

Lees hier de eerdere delen

De dagen die volgde verliepen zonder incident en na enkele strafloze dagen, was het alweer weekend. Voor mij waren dit gewoon werkdagen. ‘s Ochtends tijdens het ontbijt verwittigde Mirna mij dat er ‘s middag visite zou komen en dat ik ervoor moest zorgen dat het huis er pico bello uitzag. Toen ik mevrouw vroeg wie haar gast was, zei ze nonchalant:

“Een goede vriendin van me, ene Claudia. En fin, ik wil dat jij haar met hetzelfde respect bejegent als jij bij mij doet. Mocht jij je misdragen dan zal ik niet aarzelen om je straffen, terwijl zij toekijkt. Is dat duidelijk, Bas?” “Ja, mevrouw.” Gedachte dat ik gestraft zou worden, terwijl een ander hiervan getuige was, deed mij sidderen. Niettemin besefte ik dat de enige manier om een dergelijke situatie te voorkomen, was door de vrouw des huizes gewoon te gehoorzamen en te doen wat zij van mij verlangde. Lees verder

De lotgevallen van een weesmeisje 13

Lees hier de eerdere delen

Astrid besteedde haar vrije avond met een wandeling rond de kades van Freyahaven. Hoewel het altijd druk was in dit gedeelte van de stad, was iedereen te zeer begaan met zijn eigen beslommeringen dat de assistente van de burgemeester met rust gelaten werd. Hoewel de jonge vrouw een hekel had aan haar geboorte-eiland Fornax, deed het uitzicht over de Romanskaya-baai haar wel aan haar jeugd denken en om een of andere reden gaf het haar wel rust. Lees verder

6 jaar Straf Verhalen – mijn favorieten

Afgelopen dinsdag bestond Straf Verhalen alweer 6 jaar en dat is al best wel een hele tijd. In die jaren heb ik veel sites/blogs zien komen maar helaas ook weer gaan. Normaliter zou ik rond de verjaardag van deze site een overzicht van de meest gelezen berichten. Maar dit jaar heb ik besloten om het over een geheel andere boeg te gooien: want wat zijn mijn favoriete verhalen?

Hier mijn top 10 (in willekeurige volgorde):

De Brutale Bankier

Zij van hier naast

De Strafbeschikking

Een koekje van eigen deeg

Embezzlement

Werkstraf voor aangeschoten ski-lerares

De harde hand van Lydia

De Freelancer

De Strenge Lisanne

De beroepskeuzetest

Uiteraard betekent dit niet dat verhalen, die niet in deze lijst staan waardeloos zijn – in tegendeel! Maar dit zijn toch de verhalen die ik zelf het leukst vind.

Pony play

A funny little story featuring animal role play & whipping. So enjoy this piece of flash fiction!

Fascinating Future

Though betting on horse racing had been illegal for several years, the old hippodrome still attracts hundreds of men, women and children each weekend. And the bookmakers were still busy with taking bets on the races in the hippodrome, since the clever entrepreneurs had found a legal loophole to continue their profitable business.

View original post 298 woorden meer

Een onverwachte brief

Speciaal in het kader van zes jaar “Straf Verhalen” een vervolg op “De Mattenklopper van Willemijn

Het was een zonnige, rustige zaterdagochtend – typisch zo’n zomerdag dat alles mocht en niets hoefde. Nog half slaperig, liep Willemijn in haar badjas naar de voordeur om de ochtendkrant op te rapen. Deze lag keurig op de mat en de dertiger raapte het zonder na te denken op. Echter had zij amper het dagblad in haar handen, toen haar oog viel op een envelop – aan haar geadresseerd. Lees verder

Deborah 1

Vandaag bestaat deze site alweer zes jaar! Hiervoor had ik een special bedacht, alleen bij het schrijven bleek dit toch een erg lang verhaal te worden, vandaar dat ik deze ga opsplitsen in meerdere delen.

Kort na mijn drieëntwintigste verjaardag verhuisde ik naar een andere stad, omdat ik na de zomer ergens anders ging studeren voor mijn master. Gelukkig had al snel een woning gevonden en had ik een half jaar de tijd om in mijn nieuwe woonplaats te settelen. Echter betekende dat wel ik in zeer korte tijd van alles moest regelen – energiecontract aanvragen, mijn adres wijzigen bij diverse instanties en uiteraard een internet en televisie abonnement afsluiten. Dat laatste zou enige tijd duren en dus zat ik ruim een maand zonder internet en tv thuis. Lees verder

De salesmanager

Het was al laat in de middag, toen er op de deur van mijn kantoor werd geklopt. Zonder op te kijken van mijn papierwerk, zei ik:

“Binnen.”

Vervolgens ging de deur zachtjes op en stapte een jonge vrouw met bruin haar, die gekleed was in een zwart broekpak, naar binnen. Terwijl ze tegenover mij stond, keek ik op van mijn documenten en keek de ander aan. Lees verder

De Vijand van de Staat

Dit is een vervolg op Hyperemesis Gravidarum II

Alle in dit stuk voorkomende personen en verhaallijnen zijn fictief en elke overeenkomst met bestaande personen en gebeurtenissen berusten op louter toeval.

Hoewel het Staatsaltaar zich bevond in een imposant gebouw dat centraal gelegen was in de Hoofdstad, trok het voorwerp slechts weinig bezoekers. Niettemin was het altijd toegankelijk voor de weinigen die er wilde komen. Een van de personen die tot dit selecte gezelschap behoorde was een vrouw van begin veertig. Rond het middaguur liep zij naar het altaar toe en legde een bos bloemen neer en stak een kaars en een staaf wierook aan. Vervolgens deed zij een paar stappen terug, knielde op de grond en deed haar handen tegen elkaar, voor haar gezicht. Lees verder